Archive for the 'experimental' Category

28
Dec
13

Party Boys: No Aggro LP 1984, L’ Invitation Au Suicide

Να τι θεωρούμε ένα ξεχωριστό τρόπο να αποχαιρετήσει κανείς το 2013! Το άλμπουμ “No Aggro” των Party Boys δεν έχει ανάγκη από πολλά λόγια, απλούστατα γιατί ο δίσκος αυτός μιλάει από μόνος του, αλλά και μέσω της φήμης του φυσικά. Ήταν υποχρέωσή μας να τον αναρτήσουμε για σας αφού μάλιστα είναι κάπως δύσκολο να εντοπιστεί αυτόν τον καιρό διαδικτυακά. Άλλωστε οι περισσότεροι από εσάς – και γιατί όχι όλοι; – πρόκειται να εκτιμήσετε δεόντως τη χειρονομία μας καθώς αυτό το θρυλικό άλμπουμ ουσιαστικά περιέχει την “πρώτη ύλη” από την οποία φτιάχτηκε μεγάλο μέρος της αμερικάνικης ανεξάρτητης rock σκηνής. Πέρα από το γεγονός πως οι Party Boys κατάγονται από το Los Angeles δεν θα πούμε περισσότερα, αφού στο διαδίκτυο θα βρείτε αρκετές πληροφορίες για αυτούς. Γεγονός είναι πως το άλμπουμ τους αυτό κυκλοφόρησε αρχικά το 1981 από την Independent Projects, η δε ψηφιοποίηση μας έγινε από την επανέκδοση της Γαλλικής L’Invitation Au Suicide που κυκλοφόρησε το 1984.
Απολαύστε ξανά τους γνώριμους χαοτικούς ρυθμούς: ό,τι ακούγεται σαν Joy Division, μα δεν είναι. Ό,τι μοιάζει με ακούσματα των Savage Republic, ό,τι θα μπορούσε να είναι Normil Hawaiians, όμως δεν είναι…
Πράγματι, το LP “No Aggro” ξεχειλίζει από κλασικά post punk διαμάντια και με το άκουσμά τους, όποια μουσικά ακούσματα έχετε γευτεί μέσω του blog μας θα ενωθούν μεμιάς.
Σας ευχαριστούμε που εμπιστεύεστε και επισκέπτεστε το ‘Ten Thousand Eyes’ όλα τα προηγούμενα χρόνια. Υποσχόμαστε περισσότερη μουσική στο 2014.

Party Boys: No Aggro (L’ Invitation Au Suicide-1984)

Rip Provided by Psychopomp

01. Jim Jones
02. Ode On A Grecian Urn
03. Ave Maria
04. White Trash
05. Victory
06. No Aggro
07. Nights Are Young/Days Are Old
08. Woodpecker
09. Mr. White

 

ENG: Here’s what we consider a special way to bid 2013 a farewell! Party Boys’ “No Aggro” LP needs no introduction simply because it is an album that speaks for itself and its reputation. It has been our obligation to post this legendary album for you since it’s been a-hard-to-find on the net nowadays. Not to mention that most of you – and why not all of you – are going to appreciate the posting of “No Aggro” as it is full of that raw material that the American independent rock scene is made of. Let alone the fact that they came from the Los Angeles area, we aren’t going to say much considering that there’s lots of info about them on the net. Originally released on Independent Projects in 1981, our rip comes from the L’Invitation Au Suicide re-release of 1984.
Be happy to listen to that familiar chaotic rhythm once again, what sounds like Joy Division but it isn’t, what has been the place where Savage Republic were nurtured, what could have been the Normil Hawaiians, yet it isn’t…
Indeed, “No Aggro” is full of classic post punk, tribal driven gems and upon listening to this LP, most of the music you have already experienced through our blog, eventually will come together. Thank you all for trusting and visiting ‘Ten Thousand Eyes’ for all the past time – we promise you more music in 2014.

17
Jul
13

Art of Parties: Elements LP 1990, Pulse Records

Οι περισσότεροι γνωρίζουν τους Art of Parties από το καταπληκτικό new wave 7-ιντσο “Last Time/Central Room” που κυκλοφόρησε το 1984 από την θρυλική Creep Records και την συμμετοχή στην συλλογή “Return of the Creeps” που περιέχει όλο το 7-ιντσο υλικό της Creep.
Φαίνεται πως μετά την κυκλοφορία του “Last Time” και τη συμμετοχή τους στο περίφημο live στη Γκράβα, το συγκρότημα έμεινε ανενεργό για ένα διάστημα ως τις αρχές της δεκαετίας του 90 οπότε και κυκλοφόρησαν το ολοκληρωμένο άλμπουμ “Elements”, το οποίο είναι εντελώς διαφορετικό σε σχέση με την παλιότερη τους δουλειά. Το “Elements” είναι μεν μακριά από την new wave ζωντάνια του παρελθόντος, αλλά είναι γεμάτο διάσπαρτες επιρροές από art rock και jazz. Είναι λοιπόν ένα διαφορετικό LP, παραμένει όμως ένα αρκετά καλό άλμπουμ με ώριμες συνθέσεις και ήχο αρκετά κοντά στο στυλ των Japan (έχουν πάρει το όνομα τους από τραγούδι των Japan), πράγμα που θεωρούμε ως τολμηρή και φιλόδοξη προσπάθεια. Υποθέτουμε πως σε αυτό συντέλεσε και η ενασχόληση των Δημήτρη και Παναγιώτη Βασιλάκη (σαξόφωνο) με την jazz μουσική πράγμα που οδήγησε τους Art of Parties σε μια νέα μουσική κατεύθυνση. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο άκουσμα στο οποίο υπάρχουν αρκετά ενδιαφέροντα κομμάτια. Ευχόμαστε καλή ακρόαση.
Θα θέλαμε επίσης να σημειώσουμε πως αλιεύσαμε επιπλέον πληροφορίες για τους Art of Parties από το blog του Giusurum και το αφιέρωμα στους AoP και ευχαριστούμε για αυτό. Μπορείτε να επισκεφθείτε το φιλικό αυτό blog για περισσότερες πληροφορίες.

Art of Parties: Elements LP (Pulse Records-1990)
Rip provided by Psychopomp

01. Every morning
02. Spit it All Out
03. My Little House
04. Room of Silence
05. Unworthy
06. What Did I Tell You?
07. Few Decades Ago
08. I Want U to Be

ENG: Most of us have known the Art of Parties from the amazing new wave 7inch “Last Time/Central Room” released through the legendary Creep Records in 1984. The two songs were included in the “Return of the Creeps” compilation of all 7inch material released via Creep Records. It appears that after releasing “Last Time” and their appearance in the famous Grava Festival of Greek bands in 1984, the Art of Parties remained dormant until the early 90’s and the release of the full LP “Elements”, an album that was distinctively different from any previous release. “Elements” stands quite far from the new wave vividness of early songs, yet it is full of profound influences from art rock and jazz sounds. It is indeed a different LP and contains the qualitative elements of a mature collection of songs. In addition to that, there’s a wide influence from Japan (David Sylvian’s band) as well, which makes this LP a bold and ambitious effort (Art of Parties owe a lot to Japan including their name). Another factor that might have resulted in changing their style and sound, is that two of the members of the group (Dimitris and Panagiotis Vassilakis) have been extensively into the likes of jazz music. “Elements” is a special listening with plenty of interesting songs. Have a good listening to this one!
Finally, we’d like to note that some of the info about the Art of Parties was found in Giusurum’s blog and we thank them for that. You might want to visit Giusurum’s blog and find out extensive reports on Greek bands of the past and present (only available in Greek).

12
Jul
13

Strange Romance: Charms LP 1987, Risque Records

Οι Strange Romance από το Chicago των Η.Π.Α. είναι ακόμα ένα μυστήριο που καλούμαστε να φέρουμε στο φως, έστω και αν, η όποια αναζήτηση στο διαδίκτυο σχετικά με αυτούς απέβη άκαρπη. Το άλμπουμ “Charms” δεν είναι εύκολο να to κατατάξει κανείς σε ένα μόνο είδος μουσικής απλούστατα γιατί καλύπτει ένα ευρύ μουσικό φάσμα από άποψη δομής και μορφολογίας συνθέσεων. Θα λέγαμε πως υπό αυτή την έννοια θυμίζουν τους Rain Gods, τους οποίους αναρτήσαμε μέσα στο 2012.
Αν και υπάρχει μια pop/new wave απόχρωση στον ήχο των Strange Romance, εντούτοις τα κομμάτια χαρακτηρίζονται από ασφαλείς πειραματισμούς. Εάν και είναι σχετικά εύκολο να ξεχωρίσει κανείς κάποια κομμάτια, πιστεύουμε πως το άλμπουμ επιδρά συνολικά στον ακροατή. Η χρήση των συνθεσάϊζερ δεν κουράζει, αντίθετα προσδίδει μια ξεχωριστή σκοτεινή απόχρωση σε κάποια κομμάτια (“Dressed in Black”, “The Hand in My Head”, “Liturgy”) και πλαισιώνεται από συμβατικά όργανα (κιθάρα, πιάνο, σαξόφωνο, φυσαρμόνικα). Τα επαναλαμβανόμενα loops μοιάζουν να αγκιστρώνονται στο μυαλό για αρκετή ώρα δημιουργώντας ένα παράξενο αλλά και γνώριμο ηχοτοπίο με μουσική που κινείται αιθέρια μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας όπως στα “Heaven is Far Away” και “Time Falls, Run”. Επιπλέον, υπάρχουν και δύο όμορφα ορχηστρικά κομμάτια, τα “Airplane Dreams” και “Klepsydra” στα οποία η μουσική μιλάει καλύτερα από στίχους. Ακούστε τους και ελπίζουμε να συμμερίζεστε έστω και στο ελάχιστο την άποψη μας για το συγκεκριμένο άλμπουμ.

Strange Romance: Charms LP (Risque Records-1987)
LP provided by a friend, ripped by Psychopomp

01. Greenwich Mean Time
02. Strange
03. Dressed in Black
04. Airplane Dreams
05. The Hand in my Head
06. Waiting for the Rain
07. Liturgy
08. Marionettes
09. Heaven is Far Away
10. Klepsydra
11. Time Falls, Run

ENG: Strange Romance come from Chicago, USA and they are another music mystery we are called to bring to light, even if we haven’t found any info about the band. Apparently, their one and only LP entitled “Charms” isn’t so easy to classify due to the wide variety of genres and song structure employed. In that respect, Strange Romance bring to mind the Rain Gods, another band that we had posted in 2012.
Even if there is a poppish/new wave hue throughout the LP, there is however some “safe” experimentation involved. There are some excellent songs here, but the album is more effective as a whole. The creative use of synth applies a unique moody atmosphere (“Dressed in Black”, “The Hand in My Head”, “Liturgy”) aided by lots of analog instruments (guitar, piano, saxophone, harmonica). Similarly, the repeated loops and other traits create a strange but altogether familiar soundscape within the boundaries of the ethereal and dreamy as it proves in “Heaven is Far Away” and “Time Falls, Run”. Additionally, there are two beautiful instrumentals (“Airplane Dreams”, “Klepsydra”) in which the music speaks louder than words. After listening to “Charms”, we hope that you might share our opinion regarding this LP.


12
Apr
13

Camberwell Now: Greenfingers 12” e.p. 1987, INK Records

Οι Camberwell Now, το σχήμα που δημιούργησε ο Charles Hayward από τις στάχτες των This Heat ήταν για μας μια αποκάλυψη την οποία αποτυπώσαμε στην ανάρτηση του LP “The Ghost Trade” τον Νοέμβριο του 2011. Βέβαια το “The Ghost Trade” στέκει στην κορυφή ως ένα μαγευτικό συνονθύλευμα έμπνευσης, πειραματισμού με τη συμμετοχή εξαιρετικά καλών μουσικών. Σήμερα θα αναφερθούμε στην κυκλοφορία που ακολούθησε το LP, δηλαδή το 12” e.p. “Greenfingers” του 1987, το οποίο αν και μικρότερης διάρκειας είναι το ίδιο σημαντικό σε ενέργεια και δυναμική, καθώς κινείται και πειραματίζεται ακούραστα σε μινιμαλιστικά μονοπάτια στα όρια μεταξύ μουσικής σύνθεσης και τυχαίας δημιουργίας. Το ομώνυμο “Greenfingers” είναι από αυτά που σε ταξιδεύουν, και αυτό εδώ επιτυγχάνεται με την ακατάπαυστη rhythm-section και τις αινιγματικές επαναλαμβανόμενες μελωδίες που διαρκούν επτά και κάτι συναρπαστικά λεπτά. Παρακάτω όμως η απλότητα του “Know How” ίσως φανεί ως έκπληξη στους περισσότερους. Εδώ αποκαλύπτεται η κρυφή και ήρεμη δύναμη του μινιμαλισμού, μακριά από υπνωτικά τύμπανα, tapes και άλλα εφέ. Με αυτόν τον τρόπο παρατείνεται το ταξίδι στον μεγαλοπρεπή κόσμο των Camberwell Now. Απολαύστε το.
[Rip Provided by The Unspeakable]


01. Greenfingers
02. Mystery of the Fence
03. Know How
04. Element Unknown

 

ENG: Camberwell Now was the group that Charles Hayward formed after This Heat disbanded. They were a revelation for us, so we posted the LP “The Ghost Trade” back in November 2011. “The Ghost Trade” is an album of high musical value, a magical mixture of inspiration and experimentation with the aid of great musicians. The following short lengthed “Greenfingers” 12” ep is equally important in aspects of energy and potential. For instance, the same titled piece “Greenfingers” is the kind of song that carries your mind away by means of ceaseless rhythm-section and mystifying grooves all the way through its 7-minute duration. With this in mind, one may be surprised by the simplicity of “Know How”. In that case the hidden and meek strength of minimalism is revealed, pointing away from compelling percussions, tapes and other effects and prolonging the listener’s journey into the magnificence of Camberwell Now. Enjoy.
01
Feb
13

Chapter 24: Tin Invaders LP 1988, Δικαίωμα Διάβασης

Οι Chapter 24 [ή αλλιώς Κεφάλαιο 24] είναι ένα σχήμα που ξεκίνησαν σχεδόν 30 χρόνια πριν οι Αντώνης Λιβιεράτος και Βαγγέλης Μπουλουχτσής στα Ιωάννινα. Έδωσαν στο συγκρότημα το όνομα ενός τραγουδιού των Pink Floyd, γραμμένο από τον Syd Barrett, δείτε πληροφορίες για το συγκεκριμένο τραγούδι εδώ. Είναι μάλλον δύσκολο να κατατάξουμε τους Chapter 24 σε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αφού έχουν το προσόν να ακούγονται το ίδιο παλιομοδίτικοι μαζί και πρωτοποριακοί δημιουργώντας νέα συναρπαστική μουσική. Το “Tin Invaders” αποτελεί την πρώτη βινυλιακή κυκλοφορία τους μέσω της “Δικαίωμα Διάβασης” [Di Di Music] εν έτει 1988. Πρόκειται για ένα πρωτοποριακό άλμπουμ, στο μεγαλύτερο μέρος του προσανατολισμένο σε μινιμαλιστική synth ψυχεδέλεια με πειραματικό ύφος. Η αρχή γίνεται με το κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ό instrumental “Black Baron’s Theme”, ίσως ένα από τα καλύτερα ορχηστρικά κομμάτια που έχετε ακούσει ποτέ και παρουσιάζει το άλμπουμ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ουσιαστικά πρόκειται για άψογο δείγμα ψυχεδελικής ιδιοσυγκρασίας με πρωτότυπη δουλειά στα synth, συνταγή που αποδίδει και στα εννιά καταπληκτικά κομμάτια. Στη συνέχεια ακολουθούν εξίσου αξιόλογα κομμάτια όπως το ομώνυμο “Tin Invaders” όπου συνειδητοποιούμε πως τα φωνητικά του Αντώνη Λιβιεράτου “δένουν” άψογα με την παγερή και  απόκοσμη μουσική. Η δομή των τραγουδιών είναι μεταβαλλόμενη. Ενίοτε λιτή με κιθάρα που κατακλύζεται από synth (“The Corpse”, “Homecoming”), ενίοτε πιο σύνθετη όπως στο χειμαρρώδες ημι-παρανοϊκό “Alcohol Mind”, στο παροξυσμικά ηλεκτρικό “(Elec)trick Death” αλλά και στο σκοτεινό αριστούργημα “Little Jack’s Gun”.  Το “The Collector” φυσικά και δεν υστερεί σε τίποτα, ούτε και το λαμπρό instrumental “Soundtrack” που κλείνει αυτό το θαυμάσιο δίσκο. Επιπλέον, το “Soundtrack” είναι όντως μουσική από ταινία μικρού μήκους (δείτε το οπισθόφυλλο).
Πρόκειται για ένα άλμπουμ που λειτουργεί ως βραδυφλεγής εκρηκτικός μηχανισμός που προκαλώντας τον ακροατή ταυτόχρονα χορταίνει τις αισθήσεις. Η μουσική μετατρέπεται σε χρώμα και το χρώμα ξανά σε μουσική…μαζί και ο χρόνος μοιάζει να διαστέλεται και να συστέλεται ξανά. Με τον ίδιο τρόπο αλλά πλέον με πιο σύγχρονη ενορχήστρωση ως Κεφάλαιο 24 συνεχίζουν να δημιουργούν καταπληκτική μουσική με μέσο έκφρασης τον ελληνικό στίχο χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα περιοριστικό. Καλή ακρόαση σε αυτό το απολαυστικό άλμπουμ!

Chapter 24: Tin Invaders (Δικαίωμα Διάβασης-1988)
ripped by Psychopomp

01. Black Baron’s Theme
02. Tin Invaders
03. The Corpse
04. Alcohol Mind
05. Homecoming
06. (Elec)trick Death
07. Little Jack’s Gun
08. The Collector
09. Soundtrack

ENG: Chapter 24 are a band that was created almost 30 years ago in the provincial city of Ioannina, Greece by Antonis Livieratos and Vaggelis Boulouchtsis. They named the band after a Pink Floyd Song written by Syd Barrett – here’s some info about the specific song. It would be rather hard to classify Chapter 24 into a particular music category (within the given alternative/experimental region) since they sound old-fashioned and avant-garde creating some new enthralling music. “Tin Invaders” LP is actually their first vinyl release in 1988 via Di Di Music label. This is a pioneer album oriented towards a psychedelic (so to speak) minimal synth wave, all through an experimental perspective. Starting with the instrumental “Black Baron’s Theme” perhaps to be one of the best songs of this kind that you’ll ever know. It’s essentially a flawless specimen of psychedelic temper combined with original synthesizer composition, that is a “recipe” that applies to all nine superb songs. Similarly, the same titled “Tin Invaders” is another excellent song that proves how well Livieratos’s voice matches the icy and unworldly style of Chapter 24. Nevertheless, the songs are of variable structure; sometimes there’s a thrift guitar with some overflowing synth (“The Corpse”, “Homecoming”), while at other times there are even more complex compositions such as the semi-paranoiac “Alcohol Mind”, the paroxysmic wordplay of “(Elec)trick Death” as well as the dark masterpiece called “Little Jack’s Gun”. “The Collector” isn’t inferior to any other song mentioned, nor the bright instrumental entitled “Soundtrack” that concludes this fine LP. By the way, “Soundtrack” is indeed music from an actual short film.
Apparently, “Tin Invaders” is a retardant explosive mechanism of music that challenges the listener and satisfies him at the same time. Psychedelically speaking, this music becomes colour and then turns to music again, whereas Time dilates and contracts again and so on…
Chapter 24 are now called Kefalaio 24 [Greek for Chapter 24], express themselves through greek verse and that’s by no means a limitation. They’ve never ceased to astonish with new music perspective. We wish you an enjoyable listening to this one!

29
Dec
12

Drowning Pool: Drowning Pool LP 1987, Scarface Charley Records plus Nierika mini-LP 1988, Viva Records

Για το τέλος του 2012 είπαμε να ανεβάσουμε κάτι εξαιρετικό στο οποίο είχαμε αναφερθεί απλώς επιγραμματικά όταν ανεβάσαμε την συλλογή “The Fundamental Hymnal” της Fundamental Records. Ο λόγος γίνεται για το συγκρότημα των Drowning Pool από το Los Angeles των Η.Π.Α., γνωστό σε πολλούς που έχουν εντρυφήσει από καιρό στην ανεξάρτητη indie σκηνή των Η.Π.Α., αλλά και τα παρεμφερή σχήματα των Savage Republic, Red Temple Spirits, BPeople, Toiling Midgets, κ.α.. Τα “Drowning Pool” του 1987 και το “Nierika” mini-LP του 1988 θα είναι -μάλλον- το τελευταίο post για το 2012. Οι Drowning Pool κατέχουν μια ξεχωριστή θέση στις μουσικές που μας αρέσουν και θεωρούμε πως είναι ένα από τα συγκροτήματα που το αγαπήσαμε κυρίως για την ιδιαίτερη μουσική του αλλά και την αίσθηση/ατμόσφαιρα που αποπνέει κάθε τους τραγούδι ξεχωριστά. Αν θυμάστε το instrumental “Black Baghdad” από τη συλλογή που προαναφέραμε έχει ένα ιδιαίτερο και μυσταγωγικό χαρακτήρα. Εν ολίγοις, η μουσική των Drowning Pool είναι ένα αμάλγαμα διαφορετικών ήχων και επιρροών που θα μπορούσε να ξεκινά από παγανιστικούς ύμνους αυτόχθονων Αμερικανικών φυλών, να δανείζεται το στυλ και το ηχόχρωμα της post punk και πειραματικής ανεξάρτητης new wave της δεκαετίας του 80, αλλά και θα μπορούσε εν τέλει να ξεκινά κάτι ολότελα καινούργιο και ολόφρεσκο. Το καλό με την Αμερικάνικη σκηνή είναι πως ποτέ δεν παύει να εκπλήσσει, πάντα βρίσκεται ένα βήμα μπροστά με νέους και πάντα γνώριμους ήχους. Όπως προείπαμε, η μουσική των D.P. αποπνέει ένα μυσταγωγικό και ταυτόχρονα ηχητικά πλούσιο χαρακτήρα, θα λέγαμε παρόμοιο με τα συγκροτήματα της 4AD Records και πιο κοντά στους δραματικούς και σκοτεινούς Cindytalk.
Κατ’ αρχήν, οι D.P. αφού κυκλοφόρησαν κάποιες κασσέτες (υλικό εκ των οποίων αποτελείται το ημιεπίσημο “Untitled” LP-εναλλακτικός τίτλος “Bloody Boy” [1986]), στη συνέχεια κυκλοφόρησαν το ομώνυμο “Drowning Pool” LP [1987] ή όπως αλλιώς είναι γνωστό “The Green Album”. Ακολουθούν τα “Nierika” mini LP [1988] και το “Aphonia” LP [1989]. Κάπου στο 1987 παρεμβάλλεται και η διπλή συλλογή “Satori” που περιέχει πρώιμα κομμάτια και αρκετά άλλα από τις δύο κυκλοφορίες του 1987 και 1988. Προς το παρόν θα επικεντρωθούμε στα “Drowning Pool” και “Nierika” που έχουμε στην κατοχή μας.
Στο ομώνυμο άλμπουμ του 1987 υπάρχουν κάποια από τα καλύτερα κομμάτια τους. Στ’ αλήθεια, μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς το “Romans” το λιγότερο επικό, το “What of Singing Birds” αιθέριο και μελωδικό και το “Open Palms” σπαρακτικό – και τα τρία αυτά κομμάτια υπερβαίνουν τα υλικά όρια του δίσκου και ασυνείδητα μεταφέρουν την μουσική των D.P. σε ένα διαφορετικό, απόκοσμο επίπεδο. Το παράξενο “Broken Jawed Woman Sings” φέρνει στο νου τελετές αυτόχθονων φυλών της Αμερικής και συνδυασμό φωνητικών ασκήσεων, παρακάτω το “Edith, Hold Out Your Hand” ίπταται αιθέριο στα ίδια σκοτεινά και σχεδόν ψυχεδελικά μονοπάτια και το “Paradise Found” κινείται στην ίδια δραματική φλέβα όπως το “Open Palms”. Τα υπόλοιπα κομμάτια είναι εξίσου σημαντικά αφού διατηρούν την ενότητα του δίσκου σε αυτό το σκοτεινό και παράδοξα αισιόδοξο concept. Στην τελειότητα αυτού του απόκοσμου και υγρού concept περαιτέρω συντελούν και τα αιθέρια φωνητικά (αλλά και οι στίχοι) του Andrew Crane και η άψογη ενορχήστρωση των Adam Elesh στην κιθάρα, Brett Smith στο μπάσσο και Jon Thomas στα τύμπανα.
Ομοίως, στο mini-LP “Nierika” εξακολουθεί να καλλιεργείται η ίδια ονειρική ατμόσφαιρα, αρχικά με το ορχηστρικό “House of Dreams” και έπειτα με το “Trueblood” το οποίο ο ήχος του μπάσσου ξεχωρίζει και μαζί με τις γνώριμες echo/chorus κιθάρες δίνει την τέλεια αίσθηση του βάθους, ενώ διαμέσω του “Shadows” στρώνει το δρόμο για το επίσης επικό επτάλεπτο “Nierika”, ένα κομμάτι που δεν αποκαλύπτεται στο πρώτο άκουσμα, χρειάζεται να το ξανακούσετε. Εξαιρετική η δουλειά στο μπάσσο και τις κιθάρες, στο γνώριμο ατμοσφαιρικό ύφος, κατά τι λιγότερο απόκοσμο και περισσότερο γήινο σε προσέγγιση. Προσέξτε πως εξελίσσεται και κλιμακώνεται το κομμάτι από το τρίτο λεπτό και μετά, είναι καταπληκτικό.
Ελπίζουμε πως η ανάρτηση αυτή θα δώσει μια ολοκληρωμένη εικόνα των Drowning Pool κυρίως σε αυτούς που είναι ακόμα ανυποψίαστοι για αυτή τη μουσική. Πράγματι, οι D.P. ενσωματώνουν τόσα διαφορετικά μουσικά ακούσματα που είναι λογικό να αρέσουν σε πολύ κόσμο αλλά και να καταπλήξουν εξίσου αρκετό. Μακάρι η μουσική να έκλεινε τις πληγές που άφησε το 2012, μακάρι να ήταν τόσο εύκολο, όμως πιστεύουμε πως αφήνουμε για πάντα πίσω αυτή την δύστροπη και δίσεκτη χρονική περίοδο και την ξορκίζουμε με μουσική κοιτώντας το άγνωστο μέλλον με αισιοδοξία. Άραγε θα μάθουμε κάτι από το παρελθόν;
Θα δείξει…θα τα πούμε με το καλό τις πρώτες ημέρες του 2013. Να είστε καλά.
                       Ένα link και για τα δύο αρχεία – Same link for both files.

Drowning Pool: Drowning Pool a.k.a. The Green Album LP (Scarface Charley Records-1987)

[ripped by The Psychopomp]

01. Romans
02. What of Singing Birds?
03. Open Palms
04. Pogrum
05. Broken Jawed Woman Sings
06. New Tremblin’ Fingers
07. Edith, Hold Out Your Hand
08. P.E. 26
09. Paradise Found

[ripped by The Unspeakable]

01. House of Dreams
02. Trueblood
03. Shadows
04. Master Rebra
05. Nierika
06. House of Dreams (reprise)

ENG: We have chosen to post some extraordinary music for the end of 2012. We had already referred to the band hosted today when we posted “The Fundamental Hymnal” compilation. We are talking about the Drowning Pool from Los Angeles, U.S.A. who are definitely among the favourites of those who are already into the American alternative-indie music scene and other similar bands such as Savage Republic, Red Temple Spirits, BPeople, Toiling Midgets and more. It seems that Drowning Pool’s “Drowning Pool” LP (1987) and “Nierika” mini-LP (1988) will be our very last post for 2012. We have a soft spot for Drowning Pool’s music and that is because of their unique music style and the sense of atmosphere that each and every song reveals. Recall the song from “The Fundamental Hymnal” compilation we mentioned above, entitled “Black Baghdad”, it has this unique and ceremonial style which is the exact trademark sound of Drowning Pool. In short, their music is an amalgam of various sounds and influences that could possibly involve tribe-like pagan-ceremonial chants, and/or the coloursound of the post punk and experimental new wave scene of the 80s, and/or altogether something entirely new and innovating. We find that the specific American indie scene is always one step ahead and keeps surprising us with both new and somewhat familiar sounds. As we have already mentioned, D.P.’s music retains a sacramental and atmospheric quality very similar to the 4AD Records set of groups; our personal estimation is that they are closer to Cindytalk.
To begin with, D.P. had already produced a few tapes and an early “Untitled” LP also known as “Bloody Boy” [1986] by the time they released their proper full-length “Drowning Pool” LP in 1987. It is commonly known as “The Green Album” because of its distinctive deep green colour on the cover – along with a photo of a spiral staircase. Then “Nierika” mini-LP (1988) followed, as well as the instrumental LP “Aphonia” (1989). The exceptional double LP compilation “Satori” came out around 1987 comprising of early releases as well as songs from “Drowning Pool” LP and “Nierika” mini-LP. For the time being we have focused on those two releases (“Drowning Pool” and “Nierika”) whose vinyl versions we possess.
In the same-titled LP of 1987 we find some of their best songs ever, it’s a fact that it is a real gem. How else can one classify songs such as “Romans”, being no less than an epic; songs like the ethereal and lyrical “What of Singing Birds” and the agonizing “Open Palms”. Εspecially those three tracks seem to transcend the music out of the material restrictions of vinyl into a totally outworldly level. Next, the strange “Broken Jawed Woman Sings” brings some tribal chants to mind along with some voice exercises. Furthermore, “Edith, Hold Out Your Hands” floats like an ethereal being in obscure, almost psychedelic fumes. Last but not least, “Paradise Found” draws into the same dramatical vein as “Open Palms”. The rest of the songs we don’t mention here are equally as important as far as the wholeness of the record is concerned – regarding this dark and paradoxically optimistic theme. What perfects this eerie and “humid” concept is also the great vocals (and lyrics, too) provided by Andrew Crane as well as the excellent atmospheric arrangement by Adam Elesh (guitar), Brett Smith (bass) and Jon Thomas (drums).
Subsequently, the same oneiric atmosphere applies to the mini-LP “Nierika”as well. At first with the instrumental “House of Dreams”, then with “Trueblood” on which the bass alligns perfectly with the echo/chorus guitar, thus, incorporating greater sound depth. Then, “Shadows” paves the way for the outstanding seven minute epic “Nierika”, a song that doesn’t reveal itself right away, but takes its time as it incorporates excellent guitar arrangement and bass playing skills, somehow in less eerie yet more melodic and earthly approach. Pay attention on how the song climaxes amazingly from the third minute on.
We hope that this post will offer a fuller taste of Drowning Pool, especially to those who are still unaware of this music. It’s a fact that D.P. incorporate so many different elements and as a consequence they are a favourite band to many, however they never cease to astonish us.
We wish that music would be able to heal the wounds of the previous year – if only it were so easy… We believe that since we’re leaving this wayward leap year behind and exorcising it with more music, we’re still having our minds set towards the unknown tomorrow in an optimistic manner. Are we ever going to learn from the past?
Time will tell… we will be with you again in 2013. Be well !!!

04
Nov
12

Rain Gods: In Some Waking Hour 1986, Thin Sliced Records

Σήμερα έχουμε άλλο ένα άλμπουμ το οποίο μας κέντρισε πολύ το ενδιαφέρον γιατί είναι, όπως θα δείτε και εσείς, γεμάτο ποικιλία και ενδιαφέρουσες μουσικές παρεκκλίσεις. Όλα αυτά συμβαίνουν μέσα στο “In Some Waking Hour”, το πρώτο άλμπουμ των Βρετανών Rain Gods. Δυστυχώς στάθηκε αδύνατο να βρούμε ο,τιδήποτε σχετικά με τους Rain Gods, εκτός από την δισκογραφία τους στο discogs. Επιπλέον, τα μέλη του γκρούπ δεν έχουν πραγματικά ονόματα αλλά ψευδώνυμα, πράγμα που τους κάνει μεγαλύτερο μυστήριο. Συνολικά, το “In Some Waking Hour” μας έκανε εντύπωση για τον τρόπο που τα -εκ πρώτης όψεως- διαφορετικά κομμάτια δένουν ως σύνολο, αλλά και πως το κάθε ένα από αυτά είναι ένα άρτιο δείγμα μουσικής τελειότητας που συνδυάζει την εμπορική αναγνωρισιμότητα μαζί με τον πειραματισμό. Αν και τα πιο πολλά κομμάτια είναι χτισμένα με απλό τρόπο διατηρούν ένα “βελούδινο” σχεδόν ποπ χαρακτήρα (“Place of My Own”, “Come Back”, “13th Floor”, “Executioner”) κάποια άλλα συνδυάζουν και indie/alternative επιρροές και προσθήκες όπως το “Time to Stop Crying” και το φαινομενικά χαοτικό “Cockroach Chorus Rag”. Τέλος, τα “Insect Sun” και “Somnambulist” δείχνουν μια διαφορετική -avant garde- θα λέγαμε τάση. Ειδικά το “Somnambulist” εξελίσσεται σε ένα πανέμορφο και εντυπωσιακό σκοτεινό διαμάντι, σχεδόν….υπνωτικό. Καλή ακρόαση σε όσους επιλέξουν να κατεβάσουν αυτό το άλμπουμ. Επίσης, αν έχετε γνωρίζετε κάτι για τους Rain Gods, θα μας ενδιέφερε αρκετά.

Rain Gods: In Some Waking Hour (Thin Sliced Records-1986)

01. Place of My Own
02. Cockroach Chorus Rag
03. Come Back
04. Time to Stop Crying
05. 13th Floor
06. Executioner
07. Insect Sun
08. Somnambulist

 

ENG: Another peculiar album is to be presented today! This LP has piqued our curiosity because of its interesting musical variety and deviations. All the above take place in the LP “In Some Waking Hour” by a British group called Rain Gods. We weren’t able to find anything about them except for a discogs entry. All we know about the group members are their pseudonyms mentioned in the back cover. Needless to say, this makes them a greater mystery. What is altogether impressing and intriguing about “In Some Waking Hour” LP is that the seemingly variable in style set of songs actually works together quite well. Also, each and every one of those songs is a fine specimen of music perfection towards the direction of commercial recognition and experimentalism at the same time. While most of the songs are simply built, they maintain a rather “velvety” character (“Place of My Own”, “Come Back”, “13th Floor”, “Executioner”) and at the same time they combine certain indie/alternative influences mostly in “Time to Stop Crying” and the seemingly chaotic “Cockroach Chorus Rag”. Finally, “Insect Sun” and “Somnambulist” seem to draw towards an avant-gard-ish direction. Especially “Somnambulist” evolves into a beautiful and impressive dark highlight, almost soporific. Have a good listening to those who choose to download this one. Also, if anyone happens to possess extra knowledge about Rain Gods, we would be very interested in finding out more.



Counting Friends

  • 10,116 hits

TIMETABLE

June 2017
S M T W T F S
« Dec    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

TAGS

Blogs I Follow


as the fool told the thief

A topnotch WordPress.com site

Social Subproducts

A topnotch WordPress.com site

no longer forgotten music

A topnotch WordPress.com site

© Doctor Beli & Mistress Hyde

A topnotch WordPress.com site

LA FOLIE DU JOUR

A topnotch WordPress.com site

INFOWAR

Aris Chatzistefanou

We Love Punk

A topnotch WordPress.com site

OUT OF THE ...IGLOO!!

A topnotch WordPress.com site

A Viable Commercial

A topnotch WordPress.com site

fearcondition

A topnotch WordPress.com site

Crispy Nuggets

A topnotch WordPress.com site

Εδώ δεν υπάρχει άσυλο

A topnotch WordPress.com site

the eternal heat

A topnotch WordPress.com site

the postpunk 80s underground

A topnotch WordPress.com site

the COLDTEARS

A topnotch WordPress.com site

The Prostitution Times...

A topnotch WordPress.com site

ABERRANT ADHERENTS

A topnotch WordPress.com site

Kentucky Fried Wave

A topnotch WordPress.com site

Phoenix Hairpins

A topnotch WordPress.com site